O forró

Forró – gorący taniec z północno-wschodniej Brazylii, który od kilkunastu lat podbija szturmem Europę zyskując kolejne przyczółki. Na czym polega jego sukces? Wielbiciele mówią, że for ma w sobie zmysłowość i szaleństwo tańców latynoskich oraz prostotę i energię pochodzącą z tradycyjnych tańców Starego Kontynentu.

Forró to zwyczajowa nazwa, którą określa się zbiór kilku tańców typowych dla regionu Nordeste czyli północno-wschodniej części Brazylii. Są to baião, xote, xaxado, coco i quadrilha. Dawniej wykonywane były one głównie podczas czerwcowego festiwalu Festas Junina na cześć popularnych świętych, królował wtedy starszy styl wykonawczy  zwany Nordestino. Z czasem forró stało się popularne w innych częściach Brazylii zyskując nieco inny charakter i nowe określenia. Dziś najczęściej możemy tańczyć forró universitário i roots. Obecnie swą prostotą i nieskrępowaną energią forró podbija serca Europejczyków zyskując nowych entuzjastów od Moskwy po Londyn.

STYL

Forró tańczy się w  blisko w parach. W Nordestino, które jest starszą odmianą, jest mniej ozdobników i wariacji kroku podstawowego, rytm jest spokojniejszy, a tancerze ustawieni w niewielkiej odległości od siebie poruszają się w charakterystyczny posuwisty sposób. Jedno z miejscowych określeń na forró to arrasta-pé, co dosłownie oznacza szuranie nogami. Ma to swoje uzasadnienie w praktyce. Dawniej zabawy odbywały się często na wolnym powietrzu, a za parkiet służyło klepisko – by nie wzniecać tumanów kurzu, ziemię polewano wodą, a tańczący starali się raczej suwać nogami niż je podnosić.

Universitário to młodsza i bardziej dynamiczna odmiana forró, która korzeniami sięga dużych południowych miast Brazylii gdzie forró zaczęło się rozwijać na uniwersytetach, ma krok podstawowy zbliżony do tradycyjnego Bolero czy Salsy. Partnerzy tańczą blisko siebie tylko w niektórych momentach, a krok podstawowy jest bogato ozdabiany m.in. licznymi obrotami, zmianami tempa i kierunku tańca.

Tradycyjny skład instrumentalny używany w forró to: sanfona (rodzaj akordeonu), zabumba (bęben zawieszany na szyi, z którego dźwięk wydobywa się za pomocą dwóch pałeczek) i trójkąt.

Istnieje kilka hipotez dotyczących pochodzenia nazwy Forró. Jedna z nich mówi, że wywodzi się ona z angielskiego sformułowania for all czyli w wolnym tłumaczeniu dla wszystkich. Kiedy Brytyjczycy pod koniec XIX wieku budowali linie kolejowe w rejonie Nordeste urządzali przy tym liczne zabawy. Część z nich była dostępna dla miejscowej ludności co ogłaszał napis „For All” wywieszony na drzwiach.  Niektórzy badacze podają afrykański źródło słów nazwy. Ich zdaniem forró pochodzi od słowa forrobodó oznaczającego wrzawę, harmider i dobrą zabawę.

Forró ma bogate źródła z jednej strony są nimi europejskie tańce salonowe i tradycyjne takie jak polki, mazurki, tańce szkockie zwane escocês do których odnosi się xote. Drugim ważnym elementem, który ukształtował tę muzykę były rytmy i tańce afrykańskie, jak choćby zmysłowe angolańskie lundu.

Więcej informacji:

http://terrabrasilis.org.pl/artykuly/kultura/forro-rozkolysane-pustkowia

http://en.wikipedia.org/wiki/Forr%C3%B3

http://www.forrodance.co.uk/history.html

http://www.forrofamily.co.uk/about-forro/4551639979

http://www.buzzle.com/articles/history-of-brazilian-dance.html

http://www.greatbrazilianmusic.com/forro.html

http://en.wikipedia.org/wiki/Xote

http://en.wikipedia.org/wiki/Festa_Junina